Zwykłe Życie to magazyn o prostym życiu wśród ludzi, miejsc i rzeczy.

Zdjęcia: Joanna Skrzypczak, tekst: Łukasz Lubiatowski

Zdjęcia – szybka impresja, jedno oko na Maroko, jednak afrykański kraj zachwyca nie tylko obrazami – dojrzałym morelowym kolorem pustynnych wydm, zaschniętą krwią skał w wąwozie Todra, łososiowymi murami Marrakeszu, szarościami niczym z filmów Orsona Wellesa w zamglonej Essaouirze. Maroko się wącha, smakuje, odczuwa: w rytmach bębniarskich soundsystemów w Taroudant czy transowych improwizacji mistrzów gnawa. W śpiewach kobiet na berberyjskim weselu i w ciszy starej kasby. Maroko to woń sardynek i zapach haszowego dymu, nuta kuminu w tażin kefta i intensywny aromat rosołu ze ślimaków, uspokajający słód melissy i mocna cafe noir w kolonialnej Cafe France, a także – a jak! – pustynny piasek w ustach, uszach, ciuchach.

Photos – quick impession, glimpse of an eye on Marocco. This African country however is not only mixture of beautiful images: reach orange of the desert, dry blood red of rocks in Todra gorge, salmon pink of Marrakech walls,  grey hues as in Orson Wells’s movies in foggy Essouira. You smell, taste and feel Marocco: in rythm of soundsystems in Taroudant and trans improvisations of gnawa masters, in songs of women on the wedding and silence of an old kasba. Marocco is a smell of sardines and hashish smoke, cummin in tageene and snail soup. Marocco is a tate of chilling melissa and strong cafe noir in colonial Cafe France and – of cource! – desert sand in mouth, ears and clothes.

             1173628_10151874483079801_1298144155_n